Szpital Specjalistyczny im. Świętej Rodziny SPZOZ

Warszawa, 30 lipca 2025r. - Szpital Specjalistyczny im. Świętej Rodziny podpisał umowę na realizację "Programu polityki zdrowotnej z zakresu profilaktyki i wczesnej diagnostyki depresji poporodowej na lata 2025-2027." Program jest skierowany do kobiet ciężarnych oraz kobiet do 12 miesięcy po porodzie, zamieszkujących na terenie m.st. Warszawa.

Realizacja PPZ z zakresu profilaktyki i wczesnej diagnostyki depresji poporodowej na lata 2025-2027 jest odpowiedzią zarówno na rosnące rozpowszechnienie zaburzeń nastroju w populacji, jak i rosnącą świadomość społeczną na temat zdrowia psychicznego i jego wpływu na funkcjonowanie całych rodzin. Depresja poporodowa dotyka nawet kilkunastu procent kobiet po porodzie.

Realizacja działań profilaktycznych w formie badań przesiewowych w kierunku depresji poporodowej pozwala na wczesne wykrycie choroby i tym samym wczesne podjęcie terapii, co w konsekwencji może przełożyć się na poprawę jakości życia pacjentek i ich rodzin.

Program obejmuje:
- edukację kobiet w ciąży i po porodzie na temat objawów depresji poporodowej
- przesiewowe badania z wykorzystaniem Edynburskiej Skali Depresji Poporodowej 
- wsparcie psychologiczne i emocjonalne – konsultacje z psychologiem 
- Kierowanie do specjalistycznej pomocy w razie potrzeby
- Szkolenia dla personelu medycznego w zakresie metod profilaktyki, diagnostyki oraz leczenia depresji poporodowej.

PPZ finansowany jest w całości ze środków budżetowych Miasta Stołecznego Warszawy.

 

Choroby i zaburzenia psychiczne stanowią ważny problem zdrowotny, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym. Rozwój cywilizacyjny przyczynił się do coraz większego rozpowszechnienia tego typu dysfunkcji.

Depresja poporodowa jest szczególnym rodzajem zaburzenia nastroju, dotykającym coraz więcej kobiet w okresie po urodzeniu dziecka. Ten problem zdrowotny pogarsza jakość życia pacjentek, a pośrednio może również wpływać negatywnie na rozwój dziecka i zaburzać relacje w rodzinie.

Depresję poporodowa definiuje się ją jako występujące w ciągu miesiąca po porodzie objawy spełniające kryteria epizodu depresji. Zgodnie z amerykańską klasyfikacją DSM-V do postawienia diagnozy depresji poporodowej konieczne jest stwierdzenie występowania objawów depresji w okresie do sześciu miesięcy po porodzie. Obok typowych objawów depresji, takich jak poczucie przygnębienia, utrata zainteresowań występują również: niska samoocena, obsesyjne myśli i obawy w związku z przekonaniem o własnej niewydolności w opiece nad dzieckiem, chwiejność emocjonalna, stany nasilonego lęku, poczucie osamotnienia, trudności w okazywaniu uczuć.

Depresję poporodową należy odróżniać od przygnębienia poporodowego charakteryzującego się umiarkowanymi, przejściowymi zaburzeniami nastroju, występującymi trzy do pięciu dni po porodzie i ustępującymi zazwyczaj z końcem 2 tygodnia po porodzie.

Depresja poporodowa, mimo powszechności występowania, wciąż w wielu przypadkach pozostaje niezdiagnozowana i nieleczona. Ocena stanu pacjentki powinna być zawsze przeprowadzona na podstawie wywiadu nastawionego na aspekty psychologiczne i społeczne oraz z zastosowaniem odpowiednich narzędzi skriningowych. Najczęściej stosowaną skalą jest Edynburska Skala Depresji Poporodowej (EPDS). Wykorzystuje się ją do diagnozy depresji oraz do oceny nasilenia objawów w ciągu ostatniego tygodnia poprzedzającego badanie. Nieleczona depresja poporodowa prowadzi do poważnych konsekwencji, takich jak osłabienie więzi emocjonalnej matki z dzieckiem, zaburzenia w karmieniu piersią oraz negatywny wpływ na rozwój psychologiczny dziecka. Skutki te mogą trwale wpłynąć na jakość życia zarówno matki, jak i jej najbliższych.